فیلم زندگی‌نامه‌ای California Schemin، نخستین تجربه کارگردانی جیمز مک‌آووی، با واکنش مثبت بسیاری از منتقدان روبه‌رو شده است. این اثر موزیکال و کمدی‌ـ‌درام، ماجرای واقعی دو جوان اسکاتلندی را روایت می‌کند که با جا زدن خود به‌عنوان رپرهایی آمریکایی، تلاش می‌کنند راهی به صنعت موسیقی باز کنند.
داستان دو رپر اسکاتلندی با هویتی جعلی
داستان فیلم درباره گاوین بین و بیلی بوید است؛ دو جوانی که گروه رپ Silibil N’ Brains را تشکیل می‌دهند و برای جلب توجه صنعت موسیقی، خود را هنرمندانی آمریکایی معرفی می‌کنند. ساموئل باتملی و سیموس مک‌لین راس نقش این دو شخصیت را بازی می‌کنند.
فیلمنامه بر اساس خاطرات گاوین بین، منتشرشده در سال ۲۰۱۰، نوشته شده و ماجرای فریب‌کاری این دو جوان و تلاششان برای رسیدن به شهرت را به تصویر می‌کشد. فیلم در کنار موسیقی و طنز، سراغ موضوعاتی چون جاه‌طلبی، هویت، شهرت و هزینه‌ای می‌رود که گاهی برای تحقق رؤیاها باید پرداخت.
امتیازهای فیلم در راتن تومیتوز و متاکریتیک
منتقدان، تغییر تدریجی لحن فیلم از کمدی‌ای پرانرژی به درامی تأثیرگذار را از نقاط قوت آن دانسته‌اند. هرچند داستان از برخی الگوهای آشنای آثار زندگی‌نامه‌ای پیروی می‌کند، بازی بازیگران و پرداخت پرتحرک مک‌آووی کمک کرده‌اند مسیر پرچالش شخصیت‌های اصلی همچنان سرگرم‌کننده و درگیرکننده باقی بماند.
تا زمان انتشار این خبر، فیلم California Schemin در وب‌سایت راتن تومیتوز با ۷۱ نقد امتیاز ۹۲ درصد را از منتقدان دریافت کرده است. در متاکریتیک نیز بر پایه ۱۸ نقد، امتیاز ۶۵ از ۱۰۰ برای آن ثبت شده است.
منتقدان درباره California Schemin چه می‌گویند؟
کالایدر – ۸۰ از ۱۰۰ | تانیا حسین
مک‌آووی داستانی درباره جاه‌طلبی، تبعیض و نقش‌بازی‌کردن روایت می‌کند و روحیه مبارزه‌جویانه و تلاش برای موفقیت در اسکاتلند را به تصویر می‌کشد. فیلم در بخش‌هایی ضعف دارد، اما همچون سرودی برای کسانی عمل می‌کند که بیرون از جریان اصلی ایستاده‌اند و رؤیایی در سر دارند.
The Playlist – ۷۵ از ۱۰۰ | گرگوری الوود
این فیلم نمونه‌ای چشمگیر از توانایی‌های مک‌آووی در مقام فیلم‌ساز است و نشان می‌دهد که بهتر است کارگردانی را به تجربه‌ای یک‌باره محدود نکند.
TheWrap – ۷۵ از ۱۰۰ | متیو کریث
مک‌آووی با دقت روی جزئیات تمرکز می‌کند و از هدف اصلی فیلم فاصله نمی‌گیرد: روایت داستانی درباره دوستی، مشکلات و لغزش‌های آن و دروغ‌هایی که می‌توانند به دیگران آسیب بزنند.
The A.V. Club – ۷۵ از ۱۰۰ | کیلی دونالدسون
برخی ویژگی‌های کاملاً اسکاتلندی ماجرا ممکن است برای مخاطبان خارج از این کشور آشنا نباشد؛ اما کمدی پرجنب‌وجوش فیلم می‌تواند تماشاگران غیراسکاتلندی را هم جذب کند.
Screen Daily – ۷۰ از ۱۰۰ | رابرت دنیلز
برداشتی به‌یادماندنی از ژانر فیلم‌های هیپ‌هاپ.
Screen Rant – ۷۰ از ۱۰۰ | ریچل لابونته
داستان واقعی فیلم چنان نامتعارف است که گویی از ابتدا برای اقتباس سینمایی نوشته شده؛ مک‌آووی نیز آن را با انرژی و شوروشوق زیادی روی پرده می‌آورد.
هالیوود ریپورتر – ۷۰ از ۱۰۰ | مایکل رشتشافن
فیلم با بازی‌های کاریزماتیک، به‌ویژه از سوی سیموس مک‌لین راس و ساموئل باتملی، داستانی خوش‌ریتم و سرگرم‌کننده ارائه می‌دهد؛ اثری که شاید قواعد سینما را از نو تعریف نکند، اما تماشایش لذت‌بخش است.
ایندی‌وایر – ۶۷ از ۱۰۰ | کیت اربلند
فیلم در آغاز سرگرم‌کننده است؛ ویژگی‌ای که تا اندازه زیادی از کارگردانی پرانرژی مک‌آووی و بازی‌های قدرتمند بازیگران جوان آن می‌آید.
RogerEbert.com – ۶۳ از ۱۰۰ | کورتلین کلی
روایت فیلم کاملاً خطی است و به همین دلیل، اتفاقات پیش رو به‌سادگی قابل پیش‌بینی می‌شوند. مخاطب در مواجهه با شخصیت‌های اصلی و رفتارهایشان کمتر غافلگیر خواهد شد.
گاردین – ۶۰ از ۱۰۰ | ریچارد لاوسون
California Schemin در نهایت فیلمی خوش‌قلب درباره درستکاری، آفرینش هنری برای خود هنر و پذیرفتن ریشه‌ها و خاستگاه شخصی است.
امپایر – ۶۰ از ۱۰۰ | لیلا لطیف
پایبندی به الگوهای آشنای فیلم‌های زندگی‌نامه‌ای مانع از آن می‌شود که اثر به تمام ظرفیت خود برسد؛ بااین‌حال، بازی‌ها و کارگردانی صادقانه مک‌آووی شروعی امیدوارکننده رقم می‌زنند. فیلم همچنین در ترکیب طنز و احساسات موفق است.
Next Best Picture – ۴۰ از ۱۰۰ | جی دان برنم
فیلم در تلاش برای ترسیم شخصیت‌هایی که در دو سوی کاملاً متضاد خیر مطلق و شر مطلق قرار دارند، بیش از اندازه پیش می‌رود.
در مجموع، بازخوردها نشان می‌دهند که California Schemin با وجود پیروی از برخی فرمول‌های آشنا، به‌لطف بازی‌های قوی و انرژی کارگردانی مک‌آووی توانسته توجه منتقدان را جلب کند. امتیاز بالای راتن تومیتوز نیز شروع امیدوارکننده‌ای برای نخستین تجربه او در پشت دوربین به شمار می‌رود.
