جودی فاستر: فیلم F1 انگار توسط هوش مصنوعی ساخته شده است
جودی فاستر، بازیگر برنده اسکار، بهتازگی در رویداد Aspen Ideas در کلرادو با مایکل لینتون، مدیر رسانهای و رئیس سابق سونی، درباره آینده هالیوود، تغییرات صنعت سینما و نقش روزافزون هوش مصنوعی گفتوگو کرد. این نشست با عنوان «چه کسی آینده هالیوود را در اختیار دارد؟» برگزار شد و فاستر در آن دیدگاههای صریحی درباره استفاده از هوش مصنوعی در صنعت سرگرمی مطرح کرد.
نگرانی جودی فاستر از کنترل هوش مصنوعی
در جریان این گفتوگو، فاستر درباره امکان استفاده سازنده از هوش مصنوعی گفت که اگر انسانها بتوانند همچنان کنترل این فناوری را در دست داشته باشند، شاید بتوانند آثاری خلق کنند که بازتابدهنده خودشان باشند و حتی کیفیت بالاتری پیدا کنند. با این حال، او بلافاصله این پرسش را مطرح کرد که آیا بشر واقعاً میتواند برای بیش از چند سال، چنین فناوری قدرتمندی را کنترل کند؟
او گفت:
«اگر همیشه بر هوش مصنوعی تسلط داشته باشیم، بله، میتوانیم چیزهایی بسازیم که بازتاب خود ما باشند و حتی بهترشان کنیم. اما آیا واقعاً میتوانیم برای بیش از چند سال این فناوری را کنترل کنیم؟»
آیا هوش مصنوعی جای نویسندگان و بازیگران را میگیرد؟
مایکل لینتون در ادامه از فاستر پرسید آیا فکر میکند هوش مصنوعی میتواند واقعاً جای نویسندگان یا بازیگران را بگیرد یا نه. فاستر در پاسخ گفت که این اتفاق درباره بازیگران همین حالا هم تا حدی در حال رخ دادن است. او به فناوریهایی مثل تعویض چهره اشاره کرد و توضیح داد که ابزارهایی که امروز حتی روی تلفنهای همراه قابل استفاده هستند، در پروژههای سینمایی با بودجههای بزرگ و تجهیزات حرفهایتر در سطحی بسیار پیشرفتهتر به کار گرفته میشوند.
این دیدگاه نشان میدهد که نگرانی فاستر تنها مربوط به آیندهای دور نیست؛ بلکه او معتقد است صنعت سینما همین حالا وارد مرحلهای شده که مرز میان اجرای انسانی و بازسازی دیجیتالی در حال کمرنگ شدن است.
اشاره جنجالی به فیلم F1
یکی از بخشهای بحثبرانگیز صحبتهای فاستر، اشاره او به فیلم F1 به کارگردانی جوزف کوشینسکی بود. فاستر تأکید کرد که قصد پایین آوردن ارزش این فیلم را ندارد و میداند که اثر مورد نظر از نظر تجاری بسیار موفق بوده، اما در عین حال حس کرده ساختار آن بیش از حد فرمولی و برنامهریزیشده است.
او گفت:
«این را برای پایین آوردن ارزش فیلم نمیگویم؛ این فیلم میلیونها دلار فروخته است. اما وقتی به فیلمی مثل F1 نگاه میکنم، با خودم میگویم: این اثر انگار توسط هوش مصنوعی ساخته شده است. ساختار این فیلم دقیقاً همان ساختاری است که در مدرسه یاد میگیرید. بازیگران دیالوگها را دقیقاً طوری میگویند که انگار یک کامپیوتر وظیفه برنامهریزی آنها را بر عهده دارد.»
فاستر در ادامه توضیح داد که از نظر او، سازندگان چنین آثاری توانستهاند بر تکنولوژی مسلط شوند و چیزی بزرگ و زیبا بسازند؛ اثری که بخشی از اطلاعات و عناصرش از منابع مختلف الهام گرفته شده است.
نقد فرمولزدگی یا اتهام به استفاده از هوش مصنوعی؟
به نظر میرسد فاستر از فیلم F1 بیشتر بهعنوان مثالی برای توضیح نگاه خود به فرمولی شدن سینمای مدرن استفاده کرده است، نه اینکه واقعاً ادعا کند این فیلم با هوش مصنوعی ساخته شده. این نکته اهمیت زیادی دارد، زیرا گزارشهای پشتصحنه فیلم نشان میدهند تیم تولید تا حد امکان از جلوههای عملی استفاده کرده و تنها در برخی صحنهها سراغ جلوههای دیجیتال رفته است.
با وجود این، اظهارات فاستر بحث مهمی را درباره آینده سینمای جریان اصلی مطرح میکند؛ اینکه آیا هالیوود در مسیر استفاده از فناوری برای تقویت خلاقیت انسانی حرکت میکند یا به سمت ساخت آثاری میرود که بیش از حد محاسبهشده، استاندارد و ماشینی به نظر میرسند.
