فیلم Moana، به عنوان جدیدترین تلاش دیزنی برای تبدیل آثار کلاسیک انیمیشنی به لایو اکشن، نتوانسته است انتظارات منتقدان را برآورده کند و با بازخوردهای غالباً منفی روبرو شده است. این اثر که سومین بخش از این فرنچایز و نخستین تجربه لایو اکشن آن محسوب میشود، با کارگردانی توماس کیل و نویسندگی جرد بوش و دانا لدو میلر ساخته شده است. دواین جانسون (در نقش مائویی) و کاترین لاگایا (در نقش اصلی موانا) ستارگان این بازسازی هستند.
با وجود تلاش برای روایت حماسی و وفادارانه به نسخه اصلی، آمارها نشاندهنده شکاف بزرگ میان این فیلم و انتظارات منتقدان است.
وضعیت امتیازات فیلم:
- راتن تومیتوز: ۳۶ درصد (بر اساس ۷۰ نقد)
- متاکریتیک: ۴۵ از ۱۰۰ (بر اساس ۳۰ نقد)
منتقدان بر سر یک موضوع توافق نظر دارند: این بازسازی، فاقد «جادوی» نسخه انیمیشنی سال ۲۰۱۶ است. در حالی که برخی آن را یک اثر بصری خوشساخت و سرگرمکننده میدانند، بسیاری دیگر معتقدند این فیلم صرفاً یک بازتولید غیرضروری است که هیچ صدای هنری جدیدی برای عرضه ندارد.
گزیدهای از نظرات منتقدان:
- دیوید رونی (The Hollywood Reporter – ۸۰/۱۰۰): در حالی که این بازسازی لایو اکشن میداند که نباید به ساختار مستحکم داستان دست بزند، این نسخه جذاب جدید، با اعتماد به نفس روی پای خود ایستاده است.
- اوون گیلبرمن (Variety – ۸۰/۱۰۰): Moana هرگز لایو اکشن را جذابتر از انیمیشن نمیکند. در سطحی، این فیلمها همیشه غیرضروری خواهند بود. بازسازی Moana نمیتواند و نباید جایگزین نسخه اصلی شود. اما جایگاهی در کنار آن به دست میآورد.
- هانا فلینت (IGN – ۶۰/۱۰۰): Moana یک تجربه لایو اکشن چشمنواز برای قهرمان پولینزی ارائه میدهد، در حالی که توسط وفاداریاش به خط داستانی اصلی و لحظات دوربین محدود شده است.
- تیلور گیتز (Collider – ۵۰/۱۰۰): با وجود چند سکانس موزیکال سرگرمکننده و خوشساخت و ادای احترام خوب به فرهنگ پولینزی، فیلم Moana در نهایت نمیتواند جادوی همتای انیمیشنی خود را به تصویر بکشد. هر کاری که این فیلم به خوبی انجام میدهد، نسخه ۲۰۱۶ قبلاً بهتر انجام داده بود.
- پیتر بردشاو (The Guardian – ۴۰/۱۰۰): این فیلم شبیه یک محتوای اضافی و با هدف پولسازی به نظر میرسد.
- نیک شگر (The Daily Beast – ۳۵/۱۰۰): به اندازه هر فیلمی در دوران مدرن دیزنی، این اثر از نظر خلاقیت خالی است.
این بازخوردهای منفی بار دیگر بحث «لزوم بازسازیهای لایو اکشن» را داغ کرده است. بسیاری از منتقدان بر این باورند که وقتی نسخه انیمیشنی همچنان محبوبیت و کیفیت بالای خود را حفظ کرده است، ساخت نسخهای با تکیه صرف بر جلوههای واقعی، توجیه هنری چندانی ندارد. با این حال، باید منتظر ماند و دید که آیا مخاطبان عام نیز با منتقدان همنظر خواهند بود یا خیر.
