جوهر، قدرت و جنجال؛ بازگشت پرانرژی دنی بویل با فیلم Ink
دنی بویل، کارگردان صاحبسبک سینما، در جدیدترین اثر خود یعنی فیلم Ink، بار دیگر تواناییاش در روایت داستانهای پرشتاب را به رخ کشیده است. این درام بیوگرافی که اقتباسی از نمایشنامه سال ۲۰۱۷ «جیمز گراهام» است، با استقبال بسیار خوب منتقدان روبرو شده و توانسته است نمرات قابلتوجهی را در وبسایتهای مرجع کسب کند.
داستان قدرت؛ از یورکشایر تا امپراتوری مرداک
داستان فیلم Ink بر زندگی «لری لمب» (با بازی جک اوکانل) متمرکز است؛ مردی جاهطلب که پس از پذیرفتن پیشنهاد همکاری از سوی «روپرت مرداک» (با بازی گای پیرس)، مسئولیت سردبیری روزنامه بریتانیایی The Sun را بر عهده میگیرد. فیلم، دنیای پرآشوب مطبوعات را در مسیری که به قدرت مطلق در صنعت رسانه ختم میشود، به شکلی بیپرده و جسورانه به تصویر میکشد.
عملکرد خیرهکننده در نزد منتقدان
فیلم Ink تاکنون توانسته است نگاه مثبت منتقدان را به خود جلب کند:
- راتن تومیتوز: امتیاز ۸۵ درصد (بر اساس ۳۳ نقد)
- متاکریتیک: امتیاز ۷۹ از ۱۰۰ (بر اساس ۱۶ نقد)
نظر منتقدان درباره سبک دنی بویل و بازیها
بسیاری از منتقدان، قدرت فیلم را در کارگردانی خاص بویل و بازیگری قدرتمند آن میدانند. نشریه Variety فیلم را «یک داستان بسیار جذاب که با بازی جسورانه جک اوکانل جان میگیرد» توصیف کرده است. The Telegraph نیز بازی جک اوکانل را در نقش لری لمب بینظیر خوانده و از گای پیرس بابت فراتر رفتن از کلیشههای شخصیتهای شرور تمجید کرده است.
با این حال، سبک بصری دنی بویل نیز طبق معمول مورد بحث بوده است. گاردین این اثر را فیلمی «پر زرقوبرق، خشونتآمیز و به شدت غیرظریف» معرفی کرده که با زاویههای دوربین خاص و شوکهای تصویری عجین شده است. در سوی دیگر، منتقد The Playlist معتقد است دنی بویل همان ارزش سرگرمکنندگی را که شخصیتهای فیلم (لمب و مرداک) برای آن میجنگیدند، به خوبی در قاب تصویر به نمایش گذاشته است.
Ink شاید در نگاه اول فرمولوار به نظر برسد، اما با گروه بازیگری درخشان خود شامل جک اوکانل، گای پیرس و کلر فوی، به اثری تبدیل شده است که تماشاگر را تا انتها با دنیای پرتنش روزنامهنگاری همراه میکند.
برای پیگیری آخرین نقدها و اخبار فیلمهای سینمایی، با «فارس گیم» همراه باشید.
