ویدئویی تازه که در برخی رسانهها و شبکههای اجتماعی به وزارت دفاع آمریکا (پنتاگون) نسبت داده شده، بار دیگر بحث «پدیدههای ناشناخته هوایی» یا UAP را داغ کرده است. این ویدئو که گفته میشود در سال ۲۰۲۰ توسط حسگرهای مادونقرمز ارتش آمریکا در آسمان فلوریدا ثبت شده، شیئی را نشان میدهد که برای مدتی در تصویر تقریباً ثابت/معلق میماند و سپس با حرکتی ناگهانی و بسیار سریع از میدان دید خارج میشود.
در روایتهای منتشرشده، از این کلیپ پنجدقیقهای با شناسه NAG UAP 1 Jun 20 یاد شده و برخی تحلیلهای اولیه—که گفته میشود با کمک ابزارهای هوش مصنوعی انجام شده—مدعی هستند این جسم ناشناس هنگام خروج از کادر، شتابی معادل ۶۰۰ برابر جاذبه زمین (600g) را تجربه کرده است؛ عددی که اگر واقعی باشد، از توان عملیاتی بسیاری از فناوریهای شناختهشده فراتر میرود.
ادعای 600g چرا بحثبرانگیز است؟
بر اساس توضیحاتی که به نقل از ژانگ نان (پژوهشگر مستقر در پکن و فعال در حوزه UAP) مطرح شده، اگر این جابهجایی واقعاً یک حرکت فیزیکی باشد و نه حاصل خطای حسگر، توهم تصویری یا محدودیتهای ردیابی، با پدیدهای «کمسابقه» مواجه خواهیم بود. او با اشاره به اینکه خلبانان نظامی معمولاً در شتابهای بالا دچار افت عملکرد میشوند و پهپادهای متداول نیز محدودیتهای ساختاری دارند، تأکید کرده است که رقم 600g به دادههای دقیقتر برای ارزیابی نیاز دارد.
این پژوهشگر همچنین مدعی شده در ویدئو نشانه واضحی از سامانه پیشرانش قابل رؤیت دیده نمیشود و شیء هنگام حرکت، تغییر شکل دارد؛ با این حال تأکید میکند که بدون اطلاعات فنی تکمیلی، نمیتوان درباره واقعی بودن شتاب اعلامشده با قطعیت نظر داد.
مشکل اصلی: نبود دادههای پشتیبان
به گزارش South China Morning Post، ژانگ نان ارزش علمی این فایل را به دلیل فقدان دادههای کلیدی محدود میداند. از نگاه او، صرفِ اتکا به عکس و ویدئو برای محاسبه سرعت و شتاب کافی نیست و نبود مواردی مثل:
- دادههای راداری
- تلهمتری (سنجش از دور)
- و طیفسنجی
میتواند باعث شود اعداد مطرحشده (از جمله 600g) بیش از حد تخمینی یا حتی غیرقابل اتکا باشند.
او همچنین احتمال داده که واشنگتن بخشهایی از اطلاعات خام را منتشر نکرده باشد؛ اقدامی که میتواند با هدف حفظ محرمانگی نظامی و جلوگیری از افشای توان حسگرهای پیشرفته انجام شود.
UAP در برابر SETI؛ دو مسیر متفاوت آمریکا و چین
انتشار این ویدئو بار دیگر تفاوت نگاه آمریکا و چین را در پرداختن به موضوعات مرتبط با «حیات فرازمینی» برجسته کرده است. در حالی که در آمریکا تمرکز قابلتوجهی روی بررسی UAPها در حریم هوایی زمین دیده میشود، چین مسیر کلانتری را با پروژههای SETI دنبال میکند؛ یعنی جستجوی سیگنالهای هوشمند در اعماق فضا.
در همین چارچوب، پژوهشگران چینی با تکیه بر تلسکوپ رادیویی FAST—که از آن به عنوان بزرگترین تلسکوپ رادیویی تکدیافراگمی جهان یاد میشود—در حال بررسی نشانههای احتمالی حیات هوشمند هستند. همچنین به تلاشهای تیمی به سرپرستی ژانگ تونگجی (اخترفیزیکدان دانشگاه نرمال پکن) اشاره شده که سیگنالهای ثبتشده توسط رصدخانه Arecibo را تحلیل میکند و گفته میشود در سالهای اخیر، زمان قابلتوجهی از FAST برای بررسی حدود ۱۰۰ سیگنال کاندید اختصاص یافته است.
ژانگ تونگجی در توضیح تفاوت دو حوزه میگوید: تحقیقات UAP بر پدیدههای مشاهدهشده در نزدیکی زمین تمرکز دارد، اما SETI با اسکن گسترده فضا، به دنبال سیگنالهایی است که شاید از تمدنهای دوردست ارسال شده باشند.
جمعبندی: ویدئوی منتسب به پنتاگون، بهدلیل ادعای شتاب بسیار بالا و ظاهر غیرمعمول شیء، توجه زیادی جلب کرده است؛ اما تا زمانی که دادههای تکمیلی (رادار/تلهمتری/پارامترهای حسگر) منتشر نشود، بخش مهمی از ادعاها—بهویژه رقم 600g—در حد یک فرضیه و تحلیل اولیه باقی میماند.
