فیلم ترسناک و روان‌شناختی Other Mommy با هنرنمایی جسیکا چستین و تهیه‌کنندگی چهره‌های سرشناس ژانر وحشت یعنی جیمز وان و کمپانی‌های بلوم‌هاوس و اتامیک مانستر، نتوانست انتظارات کارشناسان سینما را برآورده کند و با نقدهای تند و نمرات پایینی روبه‌رو شد.
این اثر به کارگردانی راب ساویج و نویسندگی نیتن الستون، بر اساس رمان تحسین‌شده Incidents Around the House نوشته جاش مالرمن ساخته شده است. داستان روایتگر مادری (با بازی چستین) است که می‌کوشد از دخترش (با بازی آرابلا اولیویا کلارک) در برابر موجودی فراطبیعی و شوم محافظت کند؛ موجودی که خود را به شکل مادر درمی‌آورد و حریم خانه را به جهنمی روانی بدل می‌سازد. جی دوپلاس، دیکن لاکمن، آرین معید و کارن آلن از دیگر بازیگران فیلم هستند.
وضعیت امتیازات: سقوط آزاد در راتن تومیتوز و متاکریتیک
برخلاف نام‌های مطرح پشت و جلوی دوربین، خروجی نهایی نتوانسته رضایت اهالی رسانه را جلب کند. نمرات ثبت‌شده برای این اثر به شرح زیر است:
- راتن تومیتوز: امتیاز ضعیف ۱۸٪ (بر اساس ۵۶ نقد)
- متاکریتیک: امتیاز ۳۹ از ۱۰۰ (بر اساس ۱۱ نقد)
اغلب منتقدان متفق‌القول هستند که علی‌رغم اجرای قدرتمند جسیکا چستین در به تصویر کشیدن اضطراب و یک نیروی سلطه‌گر ماورایی، ساختار فیلم متزلزل است و تکیه افراطی به جامپ‌اسکیرها (ترس‌های ناگهانی) نتوانسته داستانی منسجم و عمیق بسازد.
خلاصه دیدگاه منتقدان برجسته درباره فیلم Other Mommy
نیک شگر از The Daily Beast (نمره ۶۸/۱۰۰):
فیلم به منطق روایی پایبند نیست، اما ریتم سریع و فضای توهم‌آلود آن باعث می‌شود برای یک دورهمی دوستانه و تماشای شبانه در سینما سرگرم‌کننده باشد.
چارلز لیونت برت از Slant Magazine (نمره ۶۳/۱۰۰):
اثر بدون مکث و با ضرب‌آهنگی تند پیش می‌رود و وقتش را برای مقدمه‌چینی‌های کلیشه‌ای هدر نمی‌دهد؛ تصمیمی که تا حدی ریتم را پویا نگه می‌دارد اما فرصت عمق بخشیدن به شخصیت‌ها را می‌گیرد.
سایمون آبرامز از RogerEbert.com (نمره ۶۳/۱۰۰):
بزرگ‌ترین مشکل اثر فقدان دیدگاهی وسیع‌تر است؛ فیلم از چارچوب صحنه‌های ترساننده طراحی‌شده فراتر نمی‌رود.
کریس اوانجلیستا از Slashfilm (نمره ۵۰/۱۰۰):
افتتاحیه اثر خوب است، اما از آن‌جا که تریلرها پیش از این جذابیت‌های آن را لو داده بودند، فیلم به‌سرعت جذابیت خود را از دست می‌دهد.
ریچارد لاوسون از The Hollywood Reporter (نمره ۴۰/۱۰۰):
فیلم در قالب فعلی، بسته‌ای شیک اما توخالی از لحظات غافلگیرکننده ناگهانی با اسطوره‌شناسی خام و نپخته است.
کارلوس مورالس از IGN (نمره ۴۰/۱۰۰):
فیلم هرگز هویت مشخصی پیدا نمی‌کند. چستین در نقش خود بسیار خوب عمل کرده، اما کمبود ایده‌های خلاقانه و درام منسجم باعث شده خروجی نهایی ناامیدکننده باشد.
بنجامین لی از The Guardian (نمره ۴۰/۱۰۰):
ساویج آن‌قدر درگیر شوک‌های ناگهانی مقطعی است که ساخت اتمسفری کابوس‌وار و تأثیرگذار در ذهن مخاطب را فراموش می‌کند.
دن بایر از Next Best Picture (نمره ۴۰/۱۰۰):
این اثر شاید برای بینندگان کم‌تجربه‌تر ژانر وحشت چند صحنه پرش از جا داشته باشد، اما طرفداران جدی این سبک را راضی نخواهد کرد.
سیدهانت ادلاکها از Variety (نمره ۱۰/۱۰۰):
یکی از کم‌رمق‌ترین و ضعیف‌ترین عناوین امسال سینما؛ فیلم تقریباً در تمامی ابعاد از جمله تنظیم لحن مناسب شکست خورده است.
به نظر شما دلیل ناکامی مداوم اقتباس‌های ترسناک هالیوودی در سال‌های اخیر چیست؟ آیا تکیه بیش از حد به جامپ‌اسکیرها عامل افت کیفی این ژانر است؟ دیدگاه‌های خود را در «فارس گیم» به اشتراک بگذارید.
